10/7 |

Vroeger dacht men dat heksen vrouwen waren die zich aan de duivel hadden overgegeven. Bij een verbond met de de duivel moesten heksen God en al zijn Heiligen afzweren; daarvoor in de plaats kregen zij het vermogen tot allerlei bovennatuurlijke handelingen. Zo konden zij boter uit een sloot karnen, mensen onvruchtbaar maken, de oogst op de akkers neer laten slaan.
Het gebeurde vaak dat vrouwen ten onrechte beschuldigd werden van hekserij. Vaak waren het vrouwen die ongetrouwd waren en geen kinderen hadden. Als er dan een kind in de buurt ziek werd of behekst was of een huis vloog bijv. in brand, dan werd al gauw zo'n vrouw als de schuldige aangewezen. Het was aan de vrouw om door middel van een proef haar onschuld te bewijzen.

Potmans Olderdiene kon karnen als niemand boter kon maken. Nog steeds hebben de berken hun heksenbezems en de weilanden hun heksenkringen. Net zoals men nu nog bij onze boerderijen de vlierstruik of het gevonden hoefijzer vindt, beide van oudsher geroemd als deugdelijke middelen om onheilen af te weren. 
 

Kas Jannao uit Laren deed het met de brake, de houten schraag die men voor het vlasbraken gebruikte. In het Vreebroek bij Laren is al eens een kind behekst. Die heks kon ook 's zomers boter karnen, als het niemand lukken wilde. Een kleermaker was daar getuige van. Hij zag dat de heks eerst een briefje onder in de karn legde. Toen hij het briefje in zijn zak stak lukte het met het karnen niet meer. De kleermaker bleek echter zijn zak vol boter te hebben, en daardoor is nooit bekend geworden wat er op dat boterbriefje heeft gestaan. Met zulke heksen was het kwaad kersen

bron: www.mariannesweb.nl