10/7 |

Tovenaars en heksen werden eeuwen geleden als aardige behulpzame mensen beschouwd, eigenlijk een soort wonderdokters. Doordat ze erg in de natuur geïnteresseerd waren, wisten ze altijd wel één of ander natuurmiddeltje om de mensen te genezen. Tovenaars en heksen deden eigenlijk hetzelfde goede werk, totdat de kerk er zich mee ging bemoeien. Volgens hen kon de 'boelschap' met de duivel, het hoogtepunt der duivelscultus, alleen door vrouwen bedreven worden. De kerk was daarom fel tegen heksen gekeerd omdat ze volgens hen een verbond met de duivel hadden gesloten. Als er een kind dood ging of er werd een koe ziek, dan moest toch 'iemand' de schuld krijgen? Dus.... dat hadden de heksen het dus gedaan. Vreemd genoeg kreeg een tovenaar nooit de schuld. Tovenaars konden mensen in hun macht krijgen en zelfs 'op slot' zetten. Ook in de Achterhoek woonden tovenaars.

Tovenaars waren vaak  gemoedelijker lieden, zoals bakker Feldhausen in Laren, een vermaard wonderdokter. De knecht van de schoenmaker was gevallen. Hij was er zo naar aan toe, dat zijn collega hem met een kruiwagen naar de wonderdokter reed. Feldhausen bestreek en belas de wonden, en op de terugweg kruide de patiënt de ander naar huis. Toen Feldhausen naar de markt in Deventer wilde werd hij onderweg besprongen door een rover. 'Sta!' riep hij. De man bleef staan als een zoutpilaar. Verderop kwam de tovenaar langs de Drie Kieften. Hij vroeg de mensen daar even naar de rover te gaan om te zeggen dat die nu wel weer verder mocht lopen.

Dezelfde Feldhausen liftte eens met een boer, maar onderweg werd het paard kreupel. De bakker genas het even. Daarna gingen boer en bakker bij diverse herbergen aan en tenslotte kregen ze ruzie. De belezer nam wraak. Hij maakte het paard weer kreupel.

 

In de buurt van Ampsen moet trouwens een boer hebben gewoond die nog veel sterker staaltjes kon laten zien. Hij kon zich zo maar in een kat veranderen en midden in de zomer kon hij sneeuw door de schoorsteen gooien.
 

bron: www.mariannesweb.nl